طراحی سپتیک تانک

طراحی سپتیک تانک

طراحی سپتیک تانک مجموعه فعالیت هایی را در بر می گیرد که یک پیمانکار با اعلام نیاز کارفرما به یک دستگاه مخزن تصفیه فاضلاب، آنها را انجام می دهد تا در نهایت نسبت به تحویل گندانبار و تصفیه صحیح فاضلاب خروجی از منبع تولید فاضلاب اقدام نماید.

 اولین پارامتر در طراحی مخزن فاضلاب دانستن حجم دستگاه می باشد.

این موضوع کار سختی نیست ولی نیاز به تجربه بالایی دارد چرا که در قالب علم بسیاری از موارد نمی گنجد.

فضای داخل مخزن تصفیه فاضلاب باید به نحوی ساخته شود که پساب ورودی به دستگاه در وحله اول بتواند جریان فاضلاب درون دستگاه آرامش یابد.

در قسمت بعدی فضای داخلی سپتیک فاضلاب می باید طوری ساخته شود که چربی ها بتوانند روی دستگاه شناور گردند تا به محض ضخیم شدن و سنگین شدن به کف حوضچه ته نشین شوند.

ارتباط بین قسمت های مختلف مخازن سپتیک فاضلاب توسط لوله های با قطر 30 سانتی متر برقرار می گردد.

ممکن است این امر بوسیله سوراخهایی که در دیواره جداکننده به فاصله 40 سانتی متر از سطح آزاد فاضلاب تعبیه می شوند انجام گیرد تا مواد شناور از انباره فاضلاب سرریز نشود.

فاصله مرکز تا مرکز لوله ها و یا سوراخها را ۳۰ سانتی متر در نظر بگیرید.

بمنظور خروج گازهای ایجاد شده از تجزیه فاضلاب در فضای حوضچه فاضلاب از لوله ای به قطر ۱۰ سانتی متر استفاده می شود.

برای جلوگیری از ایجاد مزاحمت توسط بو ارتفاع لوله تهویه را حداقل ۱٫۵ متر بالاتر از ارتفاع بالاترین ساختمان در نظر می گیرند.

همچنین برای جلوگیری از ورود و یا افتادن جانوران و پرندگان به لوله تهویه یا ونت هوای سپتیک دو کار صورت می گیرد:

1- یا در انتهای آن توری نصب می کنند

2- با نصب زانوی ۹۰ درجه امتداد دهانه خروجی لوله تهویه را به طرف زمین بر می گردانند.

برای بازدید، تمیز کاری و تعمیر کردن تانک سپتیک فاضلاب ، تعبیه دریچه آدم رو با قطر حداقل 60 سانتی متر ضروری است.

بمنظور جلوگیری از حرکت اغتشاشی فاضلاب ورودی که ممکن است موجب خروج کف ناشی از عمل تجزیه فاضلاب گردد از مانع استفاده می کنند.

این مانع ممکن است با نصب سه راهی و تغییر جهت دادن لوله ورودی داخل تانک از حالت افقی به عمودی عملی گردد.

معمولاٌ انتهای لوله ورودی را حدود ۳۰ سانتی متر و انتهای لوله خروجی فاضلاب را ۴۵ سانتی متر پایین تر از سطح آزاد فاضلاب نصب می کنند.

در حال حاضر حداکثر جمعیتی که می توان فاضلاب حاصل از فعالیت انها را با سپتیک تانک تصفیه نمود ۳۰۰ تا ۴۰۰ نفر توصیه شده است.

با نصب دیواره در داخل فضای سپتیک تانک حجم آن را به دو قسمت تقسیم می کنند، بطوریکه حجم فضای مربوط به ورود فاضلاب دو برابر حجم فضای قسمت خروجی باشد. 

در صورتی که فضای کافی داشته باشیم و بودجه محدود باشد باید نسبت به ساخت سپتیک بتنی درجا با ابعاد 8 متر طول در 3 متر عرض در 2 متر ارتفاع با اخذ نقشه از واحد فنی و مهندسی اقدام نمود.

در صورتی که تسریع در اجرای پروژه مد نظر باشد یا شرایط آب و هوایی مساعد نباشد می توان از سپتیک تانک ها ی کامپوزیتی استفاده نمود .

در این حالت طراحی سپتیک تابع قوانینی خواهد بود که در بخش قیمت سپتیک تانک به آن پرداخته ایم .

برای محاسبه حجم مخزن فاضلاب اطلاع از مقدار فاضلاب جمع آوری شده در شبانه روز در ساختمان ضروری است.

دستگاه های تولیدی ناب زیست بمنظور استفاده در پروژه های مختلف طراحی و تولید گردیده است که ذیلا به تعداد واحدی که با هر یک از ظرفیت های سپتیک قابل تصفیه است می پردازیم.

سپتیک تانک 5 متر مکعب برای تصفیه فاضلاب واحد های ویلایی با دو طبقه 200 متری و یا واحدهای مسکونی که حداکثر 4 واحدی هستند مفید و قابل استفاده می باشد.

سپتیک تانک 8 متر مکعب برای واحد های ویلایی با تعداد 4 طبقه ویلا و واحد های مسکونی با حداکثر 10 واحد در کل مجتمع و نهایتا 10 چشمه سرویس بهداشتی میتواند مورد استفاده قرار گیرد.

مخزن فاضلاب 10 مترمکعب با طول استاندارد 5 متر و قطر استاندارد 1.6 متر دارای دو ردیچه بازدید که بمنظور تصفیه فاضلاب مجتمعی با مقدار حداکثر 10 هزار لیتر پساب خروجی یا دبی آب مصرفی 14 مترمکعب کفایت میکند.

به مفهوم تشخیص ظرفیت سپتیک تانک کافی است قبض مصرف آب را بصورت روزانه محاسبه کنید (مقدار آب مصرفی درون قبض آب تقسیم بر تعداد روزهای دوره) و چنانچه زیر 14 مترمکعب در روز باشد می توانید از گندانبار 10 مترمکعب استفاده نمائید.

حجم سپتیک تانک بر حسب مقدار فاضلاب تخلیه شده در آن متفاوت و بشرح زیر است:

  1. اگر حجم فاضلاب جمع آوری شده در شبانه روز تا 3 متر مکعب باشد، حجم تانک سپتیک 3 متر مکعب منظور می شود.
  2. اگر حجم فاضلاب 2 تا 6 متر مکعب باشد، حجم سپتیک تانک 1.5 برابر حجم فاضلاب محاسبه می گردد.
  3. اگر حجم فاضلاب 6 تا 200 متر مکعب باشد حداقل حجم تانک مطابق رابطه زیر بدست می آید:

 

 

فرایند فیزیکی سپتیک تانک

 

فرآیند بیولوژیکی و شیمیایی سپتیک تانک

 جامدات موجود در مخزن شامل جامدات بیولوژیکی قابل تجزیه و غیر بیولوژیکی هستند. اگرچه بسیاری از جامدات تجزیه می شوند اما بخشی از آن ها در داخل مخزن جمع میشوند. فرآیند های بی هوازی و بیولوژیکی در محیط بی اکسیژن مخزن هضم جزئی هریک از جامدات موجود در مخزن را فراهم می آورد. این فرآیندها آهسته، ناقص و با ایجاد بو همراه هستند. گازها (سولفید هیدروژن، متان، دی اکسید کربن و دیگران) از هضم بی هوازی در مخزن حاصل می شود و ممکن است خطرات ایمنی را برای کارکنانی که تجهیزات مورد نیاز را به همراه ندارند ایجاد کند. گازها در لجن ها به شکل حباب انباشته می شوند که در صورت افزایش آنها ممکن است مجددا محلول های جامد را دفع کند.

این باعث می شود کل غلظت جامدات معلق (TSS) در ناحیه روشن افزایش یابد و در نهایت مواد جامد معلق را به اجزای سیستم  لجن پایین دست موجود در کف مخزن انتقال دهد. این سناریو اغلب زمانی اتفاق می افتد که هضم فعال در دمای گرم رخ دهد.

عوامل موثر بر عملکرد سپتیک تانک

 عوامل هضم بی هوازی که در مخازن سپتیک رخ میدهد تحت تاثیر دما و موادی که باعث آسیب به موجودات ارگانیک موجود در آب میشود قرار دارند. دماهای بالاتر سبب افزایش فعالیت های بیولوژیکی داخل مخزن می شود و این باعث افزایش سرعت تجزیه می شود. همچنین دماهای بالاتر می تواند چربی های موجود در آب را به صورت مایع تبدیل کند.

 

برخی از عواملی که بر عملکرد سپتیک تانک تاثیر میگذارد عبارتند از:

  1. غلظت پساب ورودی
  2. PH
  3. استفاده از لوله ی تخلیه برای پاکسازی و جلوگیری از ورود موادی که PH   و فعالیت بیولوژیکی را تحت تاثیر قرار میدهد.
  4. ورود جریانات با شدت متغیر که میتواند مانع از فرآیند جدایش شود.
  5. جلوگیری از ورود زیلد چربی ها
  6. جلوگیری از ورود مواد آنتی باکتریال و مواد مورد استفاده در شیمی درمانی به مدت زیاد به داخل سپتیک تانک.
  7. عدم نگهداری کافی مواد انباشته شده در مخزن و کاهش حجم مثر مخزن

طراحی سپتیک تانک

 طبق استاندارد MN Rules 7080.1920 مخازن سپتیک باید:

 1.سپتیک تانک در زمان طراحی نباید عمق مایع کمتر از 30 اینچ داشته باشد همچنین نباید عمق مایع آن از 84 اینچ بیشتر شود.

2.فاصله بین ورودی و خروجی سپتیک تانک نباید کمتر از 6 فوت باید در صورت سری بودن چند مخزن سپتیک نیز نباید فاصله ورودی اول تا خروجی آخر کمتر از 6 فوت شود.

3.اگر شرایط محیط استفاده سپتیک تانک اجازه قرار گیری ورودی و خروجی روی یک محور را نداد میتوان خروجی و یا ورودی را روی دیواره مخزن در نظر گرفت با این حال نباید شرط 2 در مورد فاصله ورود و خروج زیر پا گذاشته شود.

4.ورودی باید حداقل 2 اینچ بالاتر از خروجی قرار گیرد.

5.فاصله سطح مایع داخل مخزن سپتیک با سطح بالایی ورودی و خروجی باید حداقل 6 اینچ فاصله داشته باشد و اگر عمق مایع بیشتر از 39 اینچ باشد این فاصله باید حداقل 8 اینچ در نظر گرفته شود.

6.فاصله ی بالاترین نقطه ورودی و خروجی تا سطح زیرین بالای مخزن نباید از 1 اینچ کمتر شود.

طراحی سپتیک تان

 

نکات مهم در طراحی سپتیک تانک

جریان فاضلاب بین مخازن توسط لوله های با قطر ۱۰ تا ۱۵ سانتی متر برقرار می گردد.

طول انباره سپتیک تانک را ۲ تا ۴ برابر عرض آن انتخاب نمائید.

عمق موثر برای انباره سپتیک باید ۱٫۲ متر باشد،

عمق موثر انباره سپتیک تانک چیست ؟ عبارتست از فاصله آزاد فاضلاب تا کف تانک.  

فاصله سطح فاضلاب تا سقف سپتیک حداقل باید ۳۰ تا ۴۰ سانتی متر باشد.

برای زلال سازی بهتر فاضلاب معمولاٌ سپتیک تانکها را دو یا سه مخزنه می سازند.

حجم قسمت اول را دو برابر حجم قسمتهای بعدی طراحی می کنند که این امر به منظور جلوگیری از نوسانات سطحی فاضلاب و طولانی تر کردن تخلیه لجن صورت می گیرد.

ضریب تبدیل آب مصرفی به فاضلاب در مجتمع های مسکونی ، اداری و تجاری معمولاٌ برابر ۸۰ درصد در نظر گرفته می شود.

میزان تولید فاضلاب با توجه به سرانه مصرف آب و ضریب تبدیل آن به فاضلاب برای زمان ماند ۱۲ تا ۱۵ ساعت (به دلیل عدم حضور پرسنل عملیاتی در طول روز) طراحی می گردد.   

ممکن است این امر بوسیله سوراخهایی که در دیواره جداکننده به فاصله ۳۰ تا ۴۰ سانتی متر از سطح آزاد فاضلاب تعبیه می شوند انجام گیرد تا مواد شناور از انباره فاضلاب سرریز نشود.

فاصله مرکز تا مرکز لوله ها و یا سوراخها  ۳۰ سانتی متر در نظر می گیرند.

بمنظور خروج گازهای ایجاد شده از تجزیه فاضلاب در فضای گندانبار از لوله ای به قطر ۱۰ سانتی متر استفاده می شود.

برای جلوگیری از ایجاد مزاحمت توسط بو ارتفاع لوله تهویه یا ونت تخلیه گار متان را حداقل ۱٫۵ متر بالاتر از ارتفاع بالاترین ساختمان در نظر می گیرند.

برای بازدید، تمیز کاری و تعمیر کردن تانک، تعبیه دریچه آدم رو یا منهول سپتیک ضروری است.

بمنظور جلوگیری از حرکت اغتشاشی فاضلاب ورودی که ممکن است موجب خروج کف ناشی از عمل تجزیه فاضلاب گردد از مانع استفاده می کنند.

این مانع ممکن است با نصب سه راهی و تغییر جهت دادن لوله ورودی داخل تانک از حالت افقی به عمودی عملی گردد.

معمولاٌ انتهای لوله ورودی را حدود ۳۰ سانتی متر و انتهای لوله خروجی فاضلاب را ۴۵ سانتی متر پایین تر از سطح آزاد فاضلاب نصب می کنند.

در حال حاضر حداکثر جمعیتی که می توان فاضلاب حاصل از فعالیت انها را با سپتیک تانک تصفیه نمود ۳۰۰ تا ۴۰۰ نفر توصیه شده است.

با نصب دیواره در داخل فضای گندانبار حجم آن را به دو قسمت تقسیم می کنند، بطوریکه حجم فضای مربوط به ورود فاضلاب دو برابر حجم فضای قسمت خروجی باشد.     

اهداف استفاده سپتیک تانک

 هدف استفاده از مخزن سپتیک تانک فراهم کردن محیطی برای تصفیه اولیه فاضلاب ها در محل از طریق تجزیه بی هوازی آن هاست. علاوه بر این، مخزن اجازه ذخیره سازی هر دو جامد هضم شده و ناپایدار را می دهد تا زمانی که آنها از سیستم حذف شوند.

مخزن سپتیک به هر محفظه سرپوشیده گفته می شود که برای دریافت فاضلاب خروجی ساختمان ها و یا یک مخزن پیش ساخته، آماده شده است و با ذخیره فاضلاب ها در خود منجر به جدایی مواد جامد فاضلاب از مایع و همچنین تجزیه مواد آلی می شود و این امکان را فراهم می آورد که پساب ایجاد شده به یک مخزن تصفیه ثانویه و یا سیستم توزیع خاکی وارد شود.

مخزن سپتیک فاضلاب شامل مخازن نگهداری و تصفیه فاضلاب میشود اما تنها به مخزن سپتیک و مخزن هوازی، مخزن پمپ و مخزن نگهداری محدود نمی شود.

فرآیند فیزیکی سپتیک تانک

 فرآیند های فیزیکی که در زمان ورود فاضلاب ها به سپتیک تانک آغاز می شود شامل تهنشین شدن جامدات موجود در فاضلاب در محل کف مخزن و شناور شدن چربی ها و مواد جامد سبکتر در سطح مایع میباشد. مقدار جامدات موجود در فاضلاب از این طریق حدود 60-80 درصد کاهش میابد. جامدات حل شده به عنوان لجن شناخته میشود و جامدات قرار گرفته در سطح مایع به عنوان تفاله و یا کف شناخته میشود و مایع بین این دو به عنوان مایع ذلال شناخته میشود همانطور که در شکل 7.1 نشان داده شده است. اگرچه مایع در منطقه ذلال هنوز به طور کامل تصفیه نشده است اما جامدات موجود در مایع ورودی به یکی از دو ناحیه لجن و یا بخش تفاله مهاجرت میکنند.

call
در ایام عید نیز در کنار شما هستیم
ارتباط با کارشناسان ناب زیست
021-8872-1092
0912-871-46-70
0912-426-57-50